قيمت : 2500 تومان

او يکی از بهترين و تحسين شده ترين بازيگران نسل خودش است، و به خاطر آماده شدن دقيق و کامل برای بازی در يک نقش شهرت افسانه ای دارد.
دونيرو برای بازی در نقش بوکسور مشهور جيک لاموتا در فيلم گاو خشمگين در سال 1980، به ياد گيری بوکس پرداخت. بطوريکه پس از مدتی تبديل به يکی از ده بوکسور ميان وزن طراز اول دنيا شد. دونيرو در اين فيلم که برايش جايزه اسکار را به ارمغان آورد، برای نشان دادن دوران افول لاموتا حدود 20 کيلوگرم به وزنش افزود. گفته می شود او در سال 1977 برای بازی در نقش يک نوازنده ساکسيفون در دوران پس از جنگ جهانی دوم در فيلم نيويورک، نيويورک در کنار ليزا مينه لی مانند يک نوازنده چيره دست، ساز می نواخت. ظاهرا او برای جا افتادن در نقش آل کاپون در فيلم تسخير ناپذيران بنا به روش متد اکتينگ( روشی که بازيگر بايد برای بازی در يک نقش، تمام مشخصات فردی آن شخصيت را مو به مو اجرا کند.) يک لباس زير ابريشمی می پوشيد.
دونيرو 60 ساله اعتبار خود را از بازی در نقش های غالبا خشن، روان پريش و افرادی که در حاشيه اجتماع زندگی می کنند به دست آورد. شخصيت هائی مانند تراويس بيکل در راننده تاکسی، مکس کدی در تنگه وحشت و روپرت پاپکين در سلطان کمدی که هر سه از ساخته های مارتين اسکورسيزی بودند. او در سال 1990 در فيلم رفقای خوب ساخته اسکورسيزی در نقش جيمی کانوی بازی کرد. برای خيلی ها اين شخصيت نمونه کاملی برای مثال آوردن از يک خلافکار نيويورکی است. 

قابل پخش در كامپيوتر و دستگاههايي كه فرمت Divix

را پشتيباني مي كنند !!!

قيمت : 2500 تومان

 
اولين نقش دونيرو که توجه عموم را جلب کرد، بازی او در نقش دون کورلئونه جوان در فيلم پدر خوانده 2 در سال 1974 بود. او برای بازی در اين نقش اسکار بهترين بازيگر نقش مکمل سال را دريافت کرد. درايت و پختگی بازی دونيرو در اين نقش تا اندازه زيادی با بازی بازيگر الگويش، مارلون براندو در نقش دون کورلئونه در دوران پايانی زندگی اش در قسمت اول اين فيلم برابری می کرد
اما اولين موفقيت دونيرو با بازی در فيلم خيابان های پائين شهر ساخته اسکورسيزی که داستان آن در محله "ليتل ايتالی"( ايتاليای کوچک) نيويورک می گذرد، شکل گرفت. همکاری خلاقانه دونيرو و اسکورسيزی در اين فيلم، سالها بعد نيز ادامه يافت. دونيرو در سال 1984 نقش يک مهاجر منهتنی را در فيلم روزی روزگاری آمريکا بازی کرد. اين فيلم يک اثر اسطوره ای - تاريخی از نيويورک بود که سرجو لئونه آن را کارگردانی کرد.
کارنامه هنری 38 ساله او از اواسط دهه 60 ميلادی با شرکت در کلاس های بازيگری استلا آدلر و لی استراسبرگ( دو استاد برجسته متد اکتينگ) در نيويورک آغاز شد.
بعد از بازی در تئاتر های برادوی، دونيرو اولين فيلم سينمائی اش را در سال 1968 با بازی در فيلم کم هزينه برايان دی پالما با نام تعارفات آغاز کرد. او پس از آن در فيلم ديگری از دی پالما با نام ضيافت عروسی بازی کرد. در سال 1970 دونيرو در فيلم ديگری از دی پالما با نام سلام مامان و مامان فشنگی ساخته راجر کورمن ظاهر شد. فيلم های بعدی او در سال 1971 تولد يافته برای فتح و تبهکاری که نميتوانست درست شليک کند نام داشتند. از ديگر فيلم های مهم دونيرو می توان از شکارچی گوزن(1978)، تبليغ(1986)، کازينو(1995) و همچنين کمدی های که اخيرا بازی کرده است مانند اين را تحليل کن (1999) و قسمت دوم اين فيلم آن را تحليل کن(2001) ، نام برد. زمانيکه نمايش رشته فيلم های تحليل کن سال گذشته برای او درآمدی در حدود 20 ميليون دلار داشت، انتقادهائی از او شد مبنی بر اينکه او ديگر مانند گذشته بازی در نقش های پر چالش را نمی پذيرد